NEYZEN SENCER DERYA

Kargı mıydı kamış mıydı neydi o ?
Har makamda aşina bir şeydi o !

Nefha nefha, dem çeküb zevk-i saba
Nağmesiyle geldi cana deydi o

Silk-i uşşaka girüp hem verdi can
Came-i nur-ı Hüseyn’i geydi o

Savtına anın ferah-efza derim,
Aşıkaana menba-ı heyheydi o

Musiki ikliminde hakim idi
Adeta akran içinde beydi o

Yok nasıl beydi efendim, şah idi
hamil-i esrar-ı rabbı < hay > di o

nefhi-i Davutda bolahenk ile
Tenlere hem canlara mayeydi  o

Ruh-ı Mansurdan < Enelhak > gü olup
Kainatı mesteden bir meydi o

Safha-i ervah-ı uşşaka bütün
Hüsn-ü aşk nakşeden hameydi  o.

Zevk ve derd-i aşkı ifşa eyleyen
Bir ilahi nağme-ü naleydi o.

Dildeki mana-ü zevk-ı ebkarına
Kudretin bahşettiği cameydi o

Kevser-i irfan-ı Mevlana ile
Doldurulmuş ma’nevi kaseydi o.

Bir kamıştı süreta Aziz
Alem-i ma’naya mazhar Ney’di o.

Aziz  Şenol (Kenzi)